Wonderlijk Klein Lourdes

 

Wonderen gebeurd in Tienray

Voorwoord

 

Waarom dit boek.

In de afgelopen jaren heb ik verschillende mensen ontmoet, die het hadden over de wonderen die in Tienray gebeurd zouden zijn. Een enkeling had het over een bepaald wonder in de familie. Om die mensen tegemoet te komen heb ik mijn onderzoek toegespitst op de zogenaamde wonderen, die volgens de pastoors Maessen en Von Bönninghausen in Tienray gebeurd zouden zijn. Hun notities zijn op zeer veel plaatsen terecht gekomen. Het was zaak die allemaal te vinden, te noteren en eventueel in het huidige taalgebruik weer te geven.

Inleiding

Het kerspel Tienray hoorde tot 1927 bij de parochie Swolgen. Een kerspel is een zelfstandige plattelandsgemeente.

De mensen uit Tienray moesten voor hun zondagse plichten naar de kerk van Swolgen.

Daar werden ze ook gedoopt, begraven en werden hun huwelijken gesloten. In de kapel van Tienray was dat niet toegestaan.

Deze kapel was toegewijd aan Maria Troosteres der Bedrukten en er werd wel regelmatig op vrijdag een heilige mis opgedragen. Deze kerkdiensten waren een gevolg van een achttiental “Stichtingen”, die aan de kapel verbonden waren. Stichtingen konden voor een vastgestelde periode worden aangegaan (zoals nu nog steeds het geval is) of als eeuwigdurende. Gelovigen hadden om uiteenlopende redenen een geldbedrag of een perceel grond geschonken aan de kapel. Dat kon zijn uit dankbaarheid, een verkregen gunst, enzovoorts. Van de rente of opbrengst van de beleggingen werden heilige missen gelezen. Afhankelijk van de grootte van de schenking werd de dienst opgeluisterd met zang, orgelspel of werd een kaars aangestoken. Soms werd ook brood uitgedeeld aan de armen, die de heilige mis hadden bijgewoond. De stichter van de kapel van Tienray was Antonio van der Smissen.

Hij was de eerste die geld schonk om heilige missen te laten lezen voor zijn zielenheil. Door de opkomst van de verering van Maria van Lourdes in 1874 werden er steeds meer heilige missen opgedragen. In 1917 waren er wekelijks missen op donderdag en vrijdag. Toch wilden de inwoners van Tienray ook op zondag een mis en uiteindelijk een zelfstandige parochie onder het motto: het is gemakkelijker dat één man (de priester) naar Tienray komt op zondag dan alle inwoners naar Swolgen. Pastoor Maessen (1825-1909) was het daar echter helemaal niet mee eens en hij zei: Zolang ik leef, gebeurt dat niet. Als Tienray zelfstandig zou worden, zou Swolgen (dus Maessen) zijn kapelaan verliezen. Wie zou dan pastoor van Tienray worden? Diverse verzoeken aan opeenvolgende bisschoppen om van Tienray een zelfstandige parochie te maken haalden niets uit. Uiteindelijk werd Tienray in 1927 verheven tot rectoraat en in 1932 een zelfstandige parochie met alle rechten daaraan verbonden.