De Molenhof

 

 

De Molenhof werd gebouwd in 1908 door Mathijs van Rijswick – Coemans. Zoon Theo betrok de boerderij.Momenteel woont kleinzoon Theo in een gedeelte hiervan. 

 

 

 

Het Mussenveer Over de Beek

Vlakbij de brug over de Groote Molenbeek ligt deze boerderij. De brug werd het Mussenveer genoemd, omdat die regelmatig onder water kwam te staan.

In 1783 stond er Wijfkesplaats, later werd deze boerderij Derixplaats genoemd. De eerst bekende bewoner was het echtpaar  J. Hutgens-Rutten. Op 7 juni 1898 kocht H. Camps-Keijzers deze woning van baron Quarles de Quarles.

 

Drogisterij “Het witte kruis”.


Links op de foto ziet U de drogisterij van Tienray. Boven het zonnescherm ziet U nog steeds het woord “drogisterij” . Dat woord zal er wel opgeschilderd zijn door Pierre Nabben, die daarnaast ook schilder was. Hij was gehuwd met Toos Meuffels.
Op de foto ziet U links Piet Stevens. Rechts ziet U een meisje met strik. Zij woonde op Spoorstraat 13. Haar vader was architect Peters. Rechts van dat huis was ook al een postkantoortje te vinden.

Leppesplaats, Over de Beek

 

 

Van bovenstaande boerderij wordt beweerd, dat het de oudste van Tienray is.

Het pand stond vroeger bekend als Leppesplaats.

Het brandde in 1791 af. Het kerspel Tienray herbouwde het pand.

De huurder was het echtpaar J. Hoeben – Feijen. In 1909 werd de boerderij aangekocht door P. van Berlo – Bollen en in 1926 door G. van den Munckhof – Staz.De boerderij werd onbewoond verklaard.

Momenteel woont Wiel Cruijsberg er.


 

 

Waarschijnlijk is dit huis links gebouwd in de negentiende eeuw in opdracht van de Staats Spoorwegen. Deze exploiteerde onder andere de lijn van Nijmegen naar Roermond.De woning had één voordeur. Daar achter was een portiekje met een deur links en een deur rechts.

Aan de kant van de kerk woonde de chef en aan de andere kant een machinist. De woning had destijds één voordeur met een portiek waarin twee deuren waren. In 1913 was het café met P. Poell als kastelein. (Zie verder bij bedrijvigheid/horeca).

In 1914 kwam de familie Lamers naar Tienray. De man was wijnwerker. Gerard Lamers stierf op 5 februari 1941 in Tienray op 87 jarige leeftijd. Zijn vrouw overleed op 85 jarige leeftijd op 12 maart 1942. Hun zoon ging naar Bleijerheide maar hun dochter, de weduwe Nella Oppermann- Lamers bleef in het huis wonen. Zij werd Lamers Nella genoemd. In de oorlogsjaren woonde er het echtpaar Grad en Gertruda Hermkens – Jacobs.

Na haar dood werd het huis gesplitst in twee woningen (1950). Louis en Mie van den Munckof – van den Broeke kwam in het rechter gedeelte en links werd bewoond door het echtpaar Bertus en Anneke Cox - van den Munckhof.Op het toenmalige Markt staat één kraam, waar bij bedevaarten allerlei snuisterijen werden verkocht. Bekend waren Camps Moppen. Veel van de gegevens op deze pagina heb ik uit het boek over Tienray, maar ik heb ook veel gegevens gekregen van de heer Dietz uit Venlo. Harry is oud Tienraynaar een had een schat aan gegevens over het dorp.

  

Het Tabakshuis Tienray

  

Op Spoorstraat 31 en 33 staan twee huizen onder één kap, die een rijke geschiedenis gekend hebben. Op bijgaande foto ziet U links het huis waar lange tijd de familie Driessen gewoond heeft. Het rechter huis is lange tijd bewoond door Piet Stevens. Dat huis werd “Het Tabakshuis” genoemd en had als nummer D 82. De arbeiders van de steenfabriek kwamen al om zes uur 's morgens hun tabakswaren kopen.
Stevens verkocht er tabak, maar je kon er ook zaden kopen van Turkenburg voor in de tuin. Stevens bezocht ook markten om zijn spullen aan de man te brengen.
Stevens had een zoon, die ook Piet heette en in 1945 geboren is.
Achter de donkere deur rechts om de hoek werkte snijer Toon ook bekend als Toon Martens. Maar er is nog meer: Rechts ziet U een raam. Ook daarachter woonde een gezin met vijf kinderen: de familie Naus. Dat gezin bestond behalve uit vader en moeder uit één dochter (Klazina) en vier zonen (o.a. Jo en Jan).

Nadat Stevens verhuisd was kwam er Ger Küsters en Nelly van Hoof er te wonen.
De twee mannen zijn: links met fiets staat Rongen Jan van de Nieuwe Baan of Groetelaars.

De pisbak

 

Dit pand op de Spoorstraat 22 is gebouwd in 1908 door Jan Hubert Huijs (Hannes) en Anna Maria van Rens (Mieke). Hannes Huijs was geboren op 9 oktober 1869 in Sevenum en overleden op 19 september 1950 te Sevenum. Mieke van Rens was geboren op 23 januari 1869 in Venray. In het pand was een café ingericht met een volledige vergunning. In de vergunning staat: de voordeur inkomend het eerste lokaal links van het perceel C 685, huisnummer D 8a ingaande 11 september 1908.
Hannes was handelsagent bij de firma Gerard van Daal te Horst. Hij werd op 21 april 1938 onderscheiden met de orde van Oranje Nassau eremedaille in brons voor zijn veertig jarige dienstverband bij de firma. Hij was medeoprichter van Tienrays fanfare en tevens werkend lid.
Op de foto zien we Hannes bij de fiets. Geheel rechts staat Mieke en Lia, een Belgische vluchtelinge. Geheel links is de pisbak te zien, waar de klanten van het café konden urineren. Dat was bij alle cafés in Tienray, maar ook elders. Het was een stinkgeval. Links is ook nog een voordeur te zien, want Huijs had vaak inwoning. Gradus Versleijen heeft er gewoond, maar ook Piet Cruijsberg, die gehuwd was met Riek Rongen.

 

De vier huus

 

In 1914 werden de steenfabrieken in Tienray gebouwd. Al snel daarna liet de Boerenoven drie huizen bouwen voor het personeel. Het vierde huis was in het begin een paardenstal. De paarden trokken immers de kleitram. Toen er een tractor aangeschaft werd, waren de paarden overbodig en werd die stal omgebouwd tot vierde woning. Dit gebouw lag aan de Nieuwe Baan vlak langs het tramlijntje van de beide steenfabrieken. Vlakbij de woningen was een gezamenlijke pomp. Minstens één persoon moest werkzaam zijn bij de Boerenoven.

 

Het Tolhuis

 

Het oude Tolhuis werd gebouwd in 1892 door Hendrikus Wilhelmus (Wiel) van Well. Geboren op 1 juli 1848 in Venray en overleden op 13 november 1908. Hij was tolgaarder in Tienray. Hij was gehuwd met Elisabeth van den Bergh, die geboren was op 2 oktober 1850.

Hij woonde eerst gehuurd vanaf 1 mei 1882 in het huis van Joseph Steegh uit Horst. Het was een huis met café en beugelbaan gelegen aan de Markt. Daar werd destijds de tol geheven. Met ingang van 1892 werd de tol op de huidige Spoorstraat geheven. Na het overlijden van Wiel van Well in 1918 inde zijn echtgenote de tol. Dat deed ze tien jaar en in 1918 verhuisde ze naar Boxmeer.

 

Op deze foto ziet U weduwe Grootje van Well- van den Bergh met haar dochters.

Staande van links naar rechts: Gon, An en Bertha.

Zittend: Stien, Grootje en Til.

Op 14 oktober 1919 werd het Tolhuis in een openbare verhoop verkocht aan Hub van Well. (Gerardus Wilhelmus) Deze was kastelein, bakker, winkelier en tolheffer. Hij was geboren in Venray op 6 april 1884. 

 

 

Hij was gehuwd met Anna, Maria, Gertruda Pingen. (zie foto) Zij was geboren in 23 juli 1895 in Venray. Hub van Well kocht het pand van Anselm van de Voort, Spoorstraat 2.

De tol werd opgeheven op 31 december 1927.

In februari 1937 werd het Tolhuis verkocht aan Theodorus Huberts, die gehuwd was met Elisabeth Wulms.


Op bijgaande foto ziet U van links naar rechts: Dien Gruintjes, mevrouw Van Well-Pingen en Hub van Well

 

 

Het Groene Kruisgebouw

 

Tot 1953 was het wijkgebouw ondergebracht in het klooster. Door de grote toeloop van meisjes was er plaats te weining.
Op 14 december 1951 vond een eerste gesprek plaats op het gemeentehuis.

Er wordt de gemeenteraad gevraagd om garant te staan voor de lening voor de bouw van een wijkgebouw te Tienray. Het gaat om een bedrag van ƒ 17.000,00.

Op 29 maart 1953 wordt de akte voor de lening bij notaris F.M.A. Hafmans betekend. Namens de gemeente tekenen: burgemeester J.M.H.F.J. baron de Weichs de Wenne, Theo Noy gemeentesecretaris, Piet Martens als ambtenaar van de gemeente evenals Bertus Poels. Namens de vereniging tekenen: Johan Hofman, voorzitter, Frans Janssen, Ger Wijnhoven en Jan van Rijswick uit Tienray. P. Peters, secretaris uit Swolgen, Het rentepercentage bedraagt 3 1/2 %. In 1966 wordt er centrale verwarming aangelegd.
Tot 1953 was het wijkgebouw ondergebracht in het klooster. Door de grote toeloop van meisjes was er plaats te weining.

De perceelgrootte bedraagt vier aren. Momenteel is de gemeente Horst aan de Maas de eigenaar.
De V.G.L.O. was al eerder in de Bernadettelaan gebouwd.  

 

Het hulppostkantoor

 

In 1912 liet Marie Gerard van Helden uit Meerlo het pand bouwen op Spoorstraat 39. Deze kleermaker was gehuwd met Maria Teekenburg. Op 16 januari 1916 werd er een hulppostkantoor in gevestigd. Op 16 juli 1931 heeft hij ontslag aangevraagd en gekregen. Als nieuwe kantoorhouder werd aangesteld Andreas Petrus Vogel, die gehuwd was met Antonia Huberta Ewals Ewals. 

Hij liet het huis met hulppostkantoortje op Spoorstraat 9 bouwen.

 

 

 

 

De eerste steen werd gelegd door zijn vrouw Tony Vogel- Ewals op 13 november 1931. Vogel was geboren in Cuijk op 22 september 1890 en overleed op 2 februari 1946.

Het postkantoor was bijna dag en nacht open, ook op zondag. Ook de post werd twee keer per dag bezorgd. Op het postkantoor kon je alle handelingen verrichten: Sparen en telefoneren. Eerder was een postkantoor te vinden op Spoorstraat  13.

Na Vogel werd Albert Janssen kantoorhouder. In 1975 ging het kantoor dicht.

 

 

 

 

 

 

 De winkel

 

In de winkel die gebouwd is in 1909 werden devotionalia verkocht zoals Lourdeswater, pelgrimsboekjes, rozenkransen, kaarsen, grotjes, prentbriefkaarten en medailles. Van te voren vond die verkoop plaats vanuit de sacristie, wat tot gevaarlijke toestanden leidde. De stenen kwamen met de trein uit Tegelen en het zand kwam uit Venlo eveneens met de trein. In een gedeelte van het gebouwtje was een wachtkamer ingericht en een toilet voor de heren geestelijken. De pelgrims deden hun behoeften voornamelijk in de natuur. Pas in 1914 kwamen er toiletten voor iedereen.

Voor de winkel staat een beeldengroep, die gemaakt is in het atelier van Thissen in Roermond. Sinds 2002 wordt het gebouwtje gebruikt als centrum voor het cluster van drie parochies.
 

Custerplaats

 

 Achter de huidige kerk staat een voormalige boerderij, waarin de koster eeuwenlang gewoond heeft. De koster dreef als landbouwer samen met zijn vrouw restaurant, café en hotel "Klein Lourdes". Het had veertien bedden en veertig slaapplaatsen op stro. Bekende kosterfamilies die hieer gewoond hebben zijn: Van Molenbroeck, Drabbels, Kusters, Custers, Litjens en Otten. Omdat de pastoor in Swolgen woonde was de functie van koster in Tienray een zeer belangrijke.


 

Roomsch Katholiek Vakantiehuis St. Anna in Meerlo

 

Het voormalige Roomsch Katholiek Vakantiehuis St. Anna in Meerlo was lang een trekpleister voor jong en oud. De jeugd vermaakte zich in de enige speeltuin in de Verre omgeving, terwijl de ouders te gast waren in het café restaurant. Veel gegoede mensen uit de Randstad brachten er hun vakantie door. Lijn 29 van Venray naar Venlo kwam er langs en op verzoek stopten de chauffeurs van Het Centrum uit Horst vlak voor de inrit. Joosten deed zijn uiterste best en organiseerde veel activiteiten ook met de kermis. Bovendien legde hij op zijn perceel mooie wandelroutes aan, die in het groen verscholen lagen. De familie was erg op Tienray gericht en schonk na de oorlog twee klokken.

De betonfabriek

 

 De gebroeders Van Enckevort waren in 1917 op Spoorstraat 52 met hun activiteiten begonnen. Op deze plek was daarna de betonfabriek gevestigd, die veel attributen maakte voor de boeren zoals: betonnen buizen, gresbuizen, raamkozijnen voor de stal, drinkbakken voor het vee en duikers voor onder een doorgang naar het veld. De werkzaamheden vonden plaats in het schuurtje. De fabriek ging failliet, waarna in Wanssum een nieuwe geslaagde poging werd ondernomen. De naam werd Encko beton en was gelegen op de Geijsterseweg. In 1987 is die fabriek in andere handen overgegaan en heet momenteel “Geelen beton”.


Het stationskoffiehuis.

 

 

 Op spoorstraat 69 staat het voormalig hotel, café en restaurant dat werd gebouwd door Anne Alexander baron Quarles de Quarles uit Zeist. Dat werd in gebruik genomen op 19 mei 1873. De eerste pachter was P.G. Leijgraaf, waarnaar het hotel dan ook vernoemd werd. Omstreeks 1900 had dat hotel voor de gasten tien bedden en twintig plaatsen op stro. Er was een fouragehandel in gevestigd, die vooral gericht was op Duitsland. Ernaast was ook nog een exportslachterij. De boeren gebruikten de aanwezige weegbrug. Na Leijgraaf kwam Vissers in het pand. De weduwe Vissers verkocht op 7 oktober 1916 het geheel aan Theo Janssen.
 

Zonnehof

 

Dit complex bestaat uit twee ringen met in totaal vierenveertig huisjes. Een derde ring is nooit gerealiseerd. Aanvankelijk waren deze woningen uitsluitend bedoeld voor zelfstandig wonende senioren. Vanuit het klooster bestond een eenvoudige maaltijdservice.

 

 

 

 

 

Momenteel zijn het gewone huurwoningen. Architectuur Stedenbouw uit Venlo ontwierp het hele complex, dat doet denken aan de vroegere hofjes. De eerste ring ontstond in 1971. Mart Peeters uit Swolgen was de aannemer. Het nabijgelegen Dienstencentrum is de vroegere boerderij van het klooster. Het is de ontmoetingsplek voor veel senioren.

 

 

 

 

De kosterswoning

 

Op deze foto ziet U iets bijzonders. In 1850 werden in heel Nederland het aantal huizen geteld in verband met de ontwikkeling van de P.T.T. Post Telegraaf Telefoon. In dit geval voor de Postbezorging. In Tienray bleken tien huizen te staan. Het linker gedeelte (wit) is één van die huizen: 't Huyske. Dat huisje werd in 1781 gebouwd door Franciscus Custers van Custerplaats voor zijn ouders: Gerardus Custer (1722-1788), die gehuwd was met Hermina van de Speelhof (1718-1801). Zij was tot haar dood koster van de kapel in Tienray. Ook Klassens heeft in het huisje gewoond.

Op 12 juli 1914 werd het terrein aangekocht en een pachter voor drie jaar gevonden in de familie Henckens-Martens uit Blitterswijck. De familie zou 172 gulden per jaar gaan betalen aan huur. De woning (het rechter gedeelte) op Kloosterstraat nummer 6 is als toekomstige pastorie gebouwd in 1914 onder architectuur van J.M. Keijzers uit Horst gebouwd door Van Neerven uit Meerlo. Omdat Henckens zijn boerderij in Blitterswijck niet kon verkopen (door de Eerste Wereldoorlog) moest hij afzien van huur.

Een nieuwe huurder werd gevonden in de familie Constant Dietz, directeur van steenfabriek Van Daal. Hij betaalde 25 gulden per jaar. Als pastorie heeft ze echter nooit dienst gedaan. In Tienray is deze woning vooral bekend als "kosterswoning".De pastorie werd vanaf 1955 bewoond door pastoor Dinckels (zie foto).